Wat maakt een afbeelding geschikt voor borduurwerk?

Denk in pixels per millimeter geborduurd eindresultaat. Ongeveer 10 pixels per millimeter is comfortabel, dus een ontwerp dat 100 mm breed wordt geborduurd, vraagt om een afbeelding van minstens 1000 pixels breed. Veel hoger gaan helpt niet, omdat garen toch geen details fijner dan ongeveer 1 mm kan weergeven.

Een lage resolutie geeft gekartelde, trapvormige randen, en die worden wiebelige satijnkolommen. Een logo van 200 pixels opschalen lost dat niet op: de randen worden alleen wazig, en dat is nog erger. Zoek liever een groter origineel: de website van het bedrijf, een pdf met de huisstijlrichtlijnen of de bronbestanden van de ontwerper.

Ook het bestandstype telt:

• SVG is ideaal, omdat de vormen op elke maat exact zijn.
• PNG is de beste tweede keus: verliesvrij, en het ondersteunt een transparante achtergrond.
• JPG en WEBP zijn prima als de kwaliteit hoog is, maar compressie laat vage halo's en blokkerige ruis rond randen achter die als losse kleurvlekjes kunnen terugkomen. Heb je beide, kies dan de PNG.

Drie tot zes garenkleuren passen bij de meeste ontwerpen. Elke kleur is een apart garen, en op een eennaaldsmachine een aparte stop om opnieuw in te rijgen. Boven de acht of tien verbeteren extra kleuren het resultaat zelden, maar kosten ze altijd tijd en knipbewegingen.

Let op kleuren die je niet ziet. Vloeiende randen in een digitale afbeelding bestaan uit tussentinten (anti-aliasing), en een converter moet die weer onderbrengen bij de hoofdkleuren. Een goede converter regelt dat, maar het is nog een reden om met schoon, egaal ontwerp te beginnen.

Contrast telt in garen zwaarder dan op een scherm. Twee naast elkaar liggende kleuren met een vergelijkbare helderheid, zoals middenrood en middengroen, lopen op kijkafstand in elkaar over. Een sterk contrast tussen licht en donker houdt vormen leesbaar.

Denk tot slot aan de stof. Een transparante achtergrond in een PNG betekent dat daar niets wordt geborduurd, en de kleur van het kledingstuk wordt deel van het ontwerp. Op een zwart shirt kun je zwarte contouren misschien helemaal overslaan; op een witte handdoek laat je de witte vlakken weg.

Houd op de eindmaat lijnen minstens 1 mm breed, hoofdletters minstens 6 mm hoog, gevulde vormen minstens 2–3 mm breed en tussenruimtes minstens 1 mm. Stoffen met pool, zoals badstof, hebben meer nodig.

Meet details op de maat waarop je echt borduurt, niet ingezoomd op je scherm. De praktische grenzen voor standaard garen van 40 wt:

• Lijnen: onder ongeveer 1 mm breed kan een lijn alleen een rijgsteek zijn. Moet hij massief ogen, maak hem dan minstens 1–1,5 mm.
• Tekst: hoofdletters minstens 6 mm (ongeveer 1/4 in) hoog in een schreefloos lettertype; dunne en schrijfletters hebben meer nodig.
• Kleine vormen: een gevuld vlak kleiner dan ongeveer 2–3 mm doorsnee wordt een bobbeltje. Voeg het samen of laat het weg.
• Tussenruimtes: ruimtes kleiner dan ongeveer 1 mm tussen twee vormen lopen dicht, omdat trekcompensatie beide vormen breder maakt.
• Stoffen met structuur: tel op badstof, fleece en tricot bij al het bovenstaande een marge op, omdat de pool fijne details opslokt.

Een snelle test: toon de afbeelding op je scherm op ware grootte (houd een liniaal tegen de monitor) en bekijk hem op armlengte. Wat je daar niet kunt onderscheiden, overleeft het als garen ook niet.

Foto's kunnen werken als je ze voorbereidt. Het doel is de foto vóór de conversie om te zetten in een krachtig, vereenvoudigd beeld:

1. Snijd strak bij rond het onderwerp. Een gezicht of de kop van een huisdier moet het kader vullen.
2. Verwijder de achtergrond of maak hem egaal, zodat hij niet ten koste gaat van het aantal kleuren.
3. Verhoog contrast en helderheid, zodat de belangrijkste kenmerken duidelijk van elkaar loskomen.
4. Breng het terug tot 4–6 kleuren (een "posteriseren"-filter in de meeste fotobewerkers) en bekijk het resultaat: zo ongeveer ziet het borduurwerk eruit.
5. Ziet het resultaat er modderig uit, overweeg dan een cartoon of overgetrokken versie van de foto. Veel huisdierportretten zien er het best uit als eenvoudige illustratie.

Bij gezichten doet de maat ertoe. Ogen, neus en mond zijn kleine details, en bij een geborduurde breedte onder ongeveer 50 mm vloeien ze vaak in elkaar over. Groter is makkelijker: een huisdierportret van 100 mm houdt veel meer karakter dan een van 40 mm.

1. Weet je de uiteindelijke geborduurde maat en de ring waarin het moet passen? Zie de tabel met ringmaten.
2. Heeft de afbeelding minstens ongeveer 10 pixels per mm van die maat (1000 px voor 100 mm)?
3. Is het een SVG of PNG, of in elk geval een JPG van hoge kwaliteit?
4. Zijn er 6 kleuren of minder, met duidelijk contrast tussen buren?
5. Zijn kleurverlopen, schaduwen en gloed verwijderd of afgevlakt?
6. Zijn alle lijnen minstens 1 mm en zijn alle hoofdletters minstens 6 mm hoog op de eindmaat?
7. Is de achtergrond transparant of één egale kleur die je kunt weglaten?

Kun je dit allemaal afvinken, dan gaat de conversie snel en wordt het borduurwerk strak. Zo niet, dan kan het nog steeds werken, maar reken erop dat je even moet bijstellen.

StitchMyPic accepteert PNG, JPG, WEBP en SVG. Bij het uploaden brengt het de afbeelding terug tot het aantal garenkleuren dat je kiest, ruimt het anti-aliased randen en vlekjes op en kiest het voor elke vorm satijnsteek, vulsteek of rijgsteek op basis van de breedte op de maat die je instelt. Je kunt de steken bekijken op verschillende stofkleuren en het aantal kleuren, de maat of het stoftype zo vaak aanpassen als je wilt; het voorbeeld is gratis.

De stofinstelling past ook het minimale detail aan: op badstof bijvoorbeeld vallen heel fijne details weg, omdat ze tussen de lusjes zouden verdwijnen. Ziet het voorbeeld er goed uit, download dan de ZIP met PES, DST, JEF en EXP voor 1 credit (prijzen).

Goede startpunten: PNG naar PES, JPG naar DST, SVG naar JEF en WEBP naar PES.