Jak wgrać plik do haftu na pendrive

Hafciarki czytają systemy plików z rodziny FAT: FAT32, a na bardzo małych pendrive’ach FAT16. Zwykle nie czytają exFAT, NTFS ani formatów Maca. Nowe pendrive’y 64 GB i większe często są fabrycznie sformatowane w exFAT – to częsty powód, dla którego maszyna „nie widzi” pendrive’a.

Formatowanie kasuje wszystko, co jest na pendrivie, więc najpierw skopiuj z niego to, czego potrzebujesz.

• Windows: otwórz Eksplorator plików, kliknij pendrive prawym przyciskiem, wybierz Formatuj, jako system plików wybierz FAT32 i kliknij Rozpocznij. Wbudowane okno formatowania w Windows oferuje FAT32 tylko dla dysków do 32 GB – to kolejny powód, by używać małego pendrive’a.
• macOS: otwórz Narzędzie dyskowe, zaznacz pendrive (całe urządzenie, nie tylko wolumin), kliknij Wymaż, jako format wybierz „MS-DOS (FAT)”, a jako schemat „Główny rekord ładujący” (Master Boot Record).

Nadaj pendrive’owi krótką nazwę bez spacji i polskich znaków, np. HAFT.

Wzory często przychodzą jako archiwum ZIP – także pobrania ze StitchMyPic, które zawierają wszystkie formaty. Maszyna nie otworzy ZIP-a, więc:

1. Rozpakuj go. W Windows kliknij prawym przyciskiem i wybierz Wyodrębnij wszystkie. Na Macu kliknij dwukrotnie plik ZIP. Otwarcie ZIP-a w Windows bez wyodrębniania pokazuje tylko podgląd zawartości; kopiowanie z tego widoku czasem się nie udaje, więc najpierw wypakuj pliki do zwykłego folderu.
2. Wybierz swój format. Skopiuj tylko plik, który czyta Twoja maszyna, np. plik .pes dla Brother. Pozostawienie innych formatów na pendrivie nie szkodzi, ale zaśmieca listę plików w maszynie.
3. Używaj krótkich, prostych nazw. Używaj liter, cyfr i myślników, unikaj polskich znaków, emoji i znaków specjalnych. Niektóre starsze maszyny wyświetlają tylko kilka pierwszych znaków nazwy, więc „roza-5x7.pes” łatwiej znaleźć niż „Ostateczna wersja wzoru z różą (2).pes”.
4. Umieść plik w folderze głównym. Wiele maszyn pokazuje tylko pliki w głównym (najwyższym) folderze pendrive’a. Brother na przykład podaje, że niektóre jego maszyny nie odczytają wzorów zapisanych w folderze na nośniku USB. W razie wątpliwości użyj folderu głównego.
5. Nie przeładowuj pendrive’a. Kilkadziesiąt wzorów na folder pozwala przeglądarce plików w maszynie działać szybko; setki plików mogą ją spowolnić albo obciąć listę.

Gdy Mac kopiuje pliki na pendrive z systemem FAT, dodaje ukryte pliki towarzyszące zaczynające się od „._” (np. „._rose.pes”), a także foldery systemowe, takie jak .Spotlight-V100 i .Trashes. Finder je ukrywa, ale hafciarka – nie. Możesz zobaczyć zduplikowane wzory, których nie da się otworzyć, albo komunikat o błędzie po wybraniu któregoś z nich.

Aby wyczyścić pendrive, otwórz Terminal i uruchom dot_clean -m, a po nim ścieżkę do pendrive’a, np.: dot_clean -m /Volumes/HAFT

To usunie pliki „._”. Potem zawsze wysuwaj pendrive (ikona wysuwania w Finderze albo przeciągnięcie go do kosza) przed wyjęciem. Wyciągnięcie pendrive’a bez wysunięcia może zostawić niedokończony plik, który maszyna zgłosi jako uszkodzony.

Kroki różnią się w zależności od marki, ale schemat jest ten sam: podłącz pendrive, otwórz ekran USB lub pamięci zewnętrznej, wybierz wzór i potwierdź.

• Brother i Baby Lock: dotknij ikony USB na ekranie haftu, wybierz wzór z miniaturek i potwierdź. Jeśli wzór przekracza założony tamborek, maszyna to zgłosi. Zobacz poradnik do maszyn Brother.
• Janome i Elna: otwórz ekran USB/pamięci zewnętrznej. W kilku modelach maszyna oczekuje plików w folderach, które sama tworzy na pendrivie. Jeśli Twój plik się nie pojawia, zapisz z maszyny na pendrive dowolny wbudowany wzór, a potem umieść swoje pliki JEF w utworzonym przez nią folderze. Zobacz poradnik do maszyn Janome.
• Bernina: otwórz ekran programu osobistego lub USB i wczytaj EXP. Wyświetlane kolory są domyślne, bo EXP nie zawiera informacji o kolorach. Zobacz poradnik do maszyn Bernina.
• Maszyny przemysłowe: wczytaj DST do pamięci z panelu sterowania, a potem przypisz igły do każdego przystanku koloru, bo DST nie ma kolorów.

Zanim naciśniesz start, porównaj orientację i punkt środkowy na ekranie ze znacznikami na napiętym materiale. Większość maszyn pozwala przesuwać wzór małymi krokami i obrysować jego kontur igłą; użyj tego obrysu, by upewnić się, że wzór ze wszystkich stron mieści się kilka milimetrów od wewnętrznej krawędzi tamborka.

Zwykle pendrive nie jest sformatowany w FAT32, plik wciąż jest w ZIP-ie lub w folderze albo format nie pasuje do maszyny.

• Maszyna nie wykrywa pendrive’a: sformatuj go ponownie w FAT32 albo spróbuj mniejszego lub starszego pendrive’a i innego portu USB.
• Pendrive działa, ale wzoru nie ma na liście: zły format dla tej maszyny, plik wciąż w ZIP-ie, w folderze albo nazwa pliku z nietypowymi znakami.
• Wzór jest na liście, ale się nie otwiera: kopia może być niepełna (wysuń pendrive przed wyjęciem i skopiuj ponownie) albo to plik „._” z Maca.
• „Za duży” lub „nie można użyć z tym tamborkiem”: wzór jest większy niż pole haftu założonego tamborka. Obróć go, użyj większego tamborka albo pobierz go w mniejszym rozmiarze; zobacz tabelę rozmiarów tamborków.
• Kolory na ekranie wyglądają źle: to normalne w plikach DST i EXP. Kieruj się listą kolorów dołączoną do wzoru.

Każde pobranie ze StitchMyPic to jeden ZIP z tym samym wzorem jako PES, DST, JEF i EXP, więc nigdy nie musisz konwertować między formatami. Rozpakuj go, skopiuj plik dla swojej maszyny na pendrive, a ZIP zachowaj na komputerze jako archiwum: jeśli zmienisz maszynę, pozostałe formaty już masz.

Jeśli maszyna zgłasza, że wzór jest za duży, zmień rozmiar w edytorze i pobierz ponownie; ponowne eksporty w ciągu 7 dni od zapłaty są darmowe, a ściegi są przeliczane od nowa, a nie rozciągane. Pobranie kosztuje 1 kredyt, a nowe konta dostają jeden za darmo (cennik). Zacznij od PNG na PES dla Brother albo PNG na JEF dla Janome.