Wzorniki kolorów nici do haftu: jak przeliczać kolory nici między markami

To zależy od formatu – i tu wiele osób daje się zaskoczyć.

• PES (Brother, Baby Lock, Bernette): zapisuje paletę nici. Każdy blok kolorów we wzorze jest powiązany z pozycją nici, a maszyna pokazuje na ekranie kolor i w wielu modelach numer nici Brother.
• JEF (Janome, Elna): zapisuje indeks koloru dla każdego bloku, powiązany z własną listą nici Janome.
• DST (Tajima i większość maszyn przemysłowych): nie zapisuje żadnych kolorów. Zawiera tylko ściegi, przeskoki, obcięcia i zmiany koloru. Maszyna przemysłowa przypisuje igły 1, 2, 3 i tak dalej, a operator decyduje, który stożek nici trafia na którą igłę.
• EXP (Bernina, Melco): również dane ściegów ze zmianami koloru; kolory zwykle podróżują w osobnym pliku albo na papierze.

Gdy więc wysyłasz plik DST do firmy hafciarskiej albo otwierasz go w swoim programie, kolory na ekranie to zgadywanie albo domyślna paleta. Prawdziwa informacja o kolorach musi iść osobno, zwykle jako karta produkcyjna (zwana też kartą kolorów), która wymienia każdą zmianę koloru z marką i numerem nici.

Nawet w pliku PES zapisany kolor jest tak dobry, jak wzornik użyty przy zapisie pliku. Jeśli projektant wybierał kolory z wzornika Madeiry, a Ty szyjesz nićmi Brother, nadal musisz je przeliczyć.

Prawie wszystkie nici do haftu maszynowego są z jednego z dwóch włókien.

• Poliester: mocny, o trwałych kolorach, odporny na chlor i światło słoneczne. Madeira podaje, że jej nici Polyneon mają trwałość koloru odporną na chlor, dlatego poliester to domyślny wybór do odzieży roboczej, ubrań dziecięcych, ręczników i wszystkiego, co jest prane gorąco lub często. Nowoczesny poliester trójkątny (trilobal), taki jak Isacord, ma włókno o trzech płatach, które odbija światło i daje połysk zbliżony do wiskozy.
• Wiskoza (rayon): miękka nić o wysokim połysku, którą wiele domowych hafciarek uwielbia za blask. Jest nieco słabsza od poliestru i gorzej znosi wybielacz, więc lepiej pasuje do rzeczy dekoracyjnych, quiltów i ubrań wymagających delikatnej pielęgnacji.

Oba włókna inaczej przyjmują barwnik, więc ten sam numer w poliestrowej i wiskozowej linii jednej marki nie zawsze ma identyczny kolor, a wzornika wiskozy nie należy używać przy zamawianiu poliestru.

Grubość: 40 wt to standardowa grubość nici do haftu maszynowego i prawie wszystkie wzory są digitalizowane właśnie pod nią. Madeira nazywa Polyneon 40 standardową grubością do wszystkich zastosowań i oferuje 60 oraz 75 do precyzyjnej pracy, przy czym 75 jest przeznaczona do detali nawet 2 mm. Isacord jest sprzedawany jako No. 40, a do Polyneon 40 Madeira zaleca igłę 65/9 lub 75/11. Jeśli przechodzisz na cieńszą nić, zwykle potrzebujesz gęstszego wzoru, więc trzymaj się 40 wt, chyba że plik powstał do czegoś innego.

Większość hafciarek kończy z mieszanką marek: zestawem startowym, który przyszedł z maszyną, kilkoma szpulami tego, co ma lokalny sklep, i ulubioną marką do codziennej pracy. Oto nazwy, które najczęściej zobaczysz we wzornikach i w plikach wzorów.

Liczby kolorów się zmieniają, bo marki dodają i wycofują odcienie, więc każdą liczbę odcieni traktuj jak migawkę. Wiele tańszych marek (Simthread, Marathon i podobne) numeruje szpule zgodnie z kodami Brother lub Madeira, co ułatwia wpasowanie ich w istniejący wzornik, ale sam barwnik może nadal różnić się od oryginalnej marki.

Tabela konwersji mówi, który kolor marki B jest najbliższym sąsiadem koloru marki A. Nigdy nie mówi, że są identyczne – i ma ku temu dobre powody.

• Różne gamy barwników: każda marka wybrała własny zestaw odcieni. Jeśli Madeira ma czerwień, której Isacord po prostu nie produkuje, tabela musi wskazać najbliższą czerwień Isacord, która może być nieco cieplejsza lub ciemniejsza.
• Różne włókna i połysk: poliester i wiskoza inaczej odbijają światło, a poliester trójkątny błyszczy bardziej niż matowy lub standardowy. Dwie nici, które pasują na karcie, mogą wyglądać inaczej po wyszyciu w kolumnie satynowej, bo satyna eksponuje połysk.
• Partie barwienia: ten sam numer tej samej marki może się nieco różnić między partiami produkcyjnymi. Przy jednym wzorze rzadko ma to znaczenie, ale ponowne zamówienie do programu mundurowego rok później może pokazać różnicę obok starych ubrań.
• Tabele robią ludzie: tabele konwersji często przygotowuje marka, przeliczając kolory konkurencji na własną gamę, czasem na podstawie wzornika Pantone. Dwie tabele przeliczające tę samą parę marek mogą się różnić.

Marki same to przyznają. Strona pomocy Brother o tabeli konwersji kolorów nici zaznacza, że nie wszystkie marki nici są na niej wymienione, a Gunold radzi, by przed oparciem się na jego tabelach konwersji sprawdzić darmową kartę kolorów z prawdziwymi nitkami.

Tabela konwersji to więc szybki, rozsądny punkt wyjścia. Przy wszystkim, co musi się zgadzać, np. logo klienta, ostatecznym sprawdzianem są Twoje oczy i prawdziwa próbka nici.

Tak postępują doświadczone hafciarki, gdy wzór przychodzi z numerami Madeiry, a na półce stoi Isacord – albo odwrotnie.

1. Ustal, z jakiego wzornika korzysta wzór. Zajrzyj do karty produkcyjnej albo listy kolorów w programie. Jeśli plik to DST bez karty, poproś digitalizera lub klienta o listę kolorów. Bez niej zgadujesz na podstawie kolorów z ekranu.
2. Znajdź najbliższy odpowiednik po numerze. Używaj tabeli konwersji marki docelowej, jeśli istnieje (Gunold publikuje tabele z Madeiry, Robison-Anton i Isacord na własne nici; maszyny i oprogramowanie Brother zawierają tabele dla Madeiry, Sulky i Robison-Anton). Zapisz przeliczony numer przy każdej zmianie koloru.
3. Sprawdź z fizyczną kartą kolorów. Marki sprzedają lub rozdają karty z nawiniętą lub przyklejoną prawdziwą nicią. Przyłóż proponowaną szpulę do oryginalnego odcienia albo do wydrukowanego logo klienta czy próbki materiału.
4. Oglądaj w świetle dziennym. Oświetlenie w pracowni, zwłaszcza ciepłe LED-y, ukrywa różnice między niebieskimi, szarymi i zielonymi. Porównuj przy oknie albo pod lampą o barwie światła dziennego (ok. 5000–6500 K).
5. Porównuj nić rozłożoną płasko, nie tylko na szpuli. Pełny stożek wygląda ciemniej niż pojedyncza nitka. Odwiń krótki kawałek i połóż go na materiale w docelowym kolorze.
6. Przy kluczowych kolorach wyszyj próbkę. Ściegi satynowe pokazują połysk dużo bardziej niż wypełnienia. Przy logo szybka próbka 50 × 50 mm (2 × 2 cale) na prawdziwym materiale ubrania rozwiewa wszelkie wątpliwości.
7. Zapisz swój wybór. Wpisz ostateczne numery do karty produkcyjnej, żeby przy następnej serii użyć tych samych nici.

Gdy żaden numer dobrze nie pasuje, wybieraj według tego, co najważniejsze: przy kolorach marki dopasuj najpierw odcień; przy twarzach i zdjęciach najpierw jasność, bo nieco inny ton jest mniej widoczny niż zbyt ciemna lub zbyt jasna plama.

Przeliczanie kolorów jest dużo łatwiejsze, gdy wiesz dokładnie, co masz.

• Wybierz jedną główną markę i jedną grubość. Jedna linia poliestru 40 wt pokrywa prawie wszystko. Mieszanie marek jest w porządku, ale każda kolejna marka to kolejny wzornik do ogarnięcia.
• Zacznij od podstawowego zestawu. Czarny, biały, czysta czerwień, granat, chabrowy, średni szary, jaskrawy żółty, zieleń trawiasta, brąz i dwa odcienie skóry pokrywają zaskakująco dużą część logo i prostych wzorów. Dokupuj kolory, gdy wymagają tego zlecenia, a nie hurtowo.
• Prowadź listę z numerami. Wystarczy prosty arkusz kalkulacyjny z marką, linią, numerem, nazwą i ilością. Zaznaczaj szpule, które się kończą.
• Trzymaj fizyczną kartę kolorów. To karta jest wzorcem, z którym porównujesz, a nie ekran telefonu.
• Przechowuj nici z dala od światła. Słońce z czasem odbarwia szpule na otwartym stojaku, co zmienia ich zgodność z kartą. Zamknięta szuflada lub pudełko utrzymują wierne kolory.
• Oznaczaj zlecenia wrażliwe na partie barwienia. Przy powtarzalnych zleceniach dla klienta kup od razu tyle kluczowych kolorów, ile potrzeba na całą serię, albo zachowaj wyszytą próbkę do porównywania przyszłych szpul.

Gdy w StitchMyPic zamieniasz obrazek na plik do haftu, każdy kolor wzoru jest dopasowywany do najbliższego prawdziwego numeru nici z wybranego przez Ciebie wzornika. Do wyboru jest ponad 100 prawdziwych wzorników nici, w tym Brother Embroidery, Madeira Polyneon i Rayon, Isacord, Robison-Anton, Sulky, Gunold, Coats, Marathon i Simthread, więc możesz wybrać markę, która naprawdę stoi na Twojej półce, zamiast przeliczać kolory później.

Wynik trafia na kartę produkcyjną do wydruku, z kolejnością szycia: zmiana koloru po zmianie koloru, z marką, numerem i nazwą. To dzięki tej karcie plik DST nadaje się do użycia na maszynie przemysłowej, a przy maszynie domowej to też wygodna lista kontrolna. Jeśli najbliższy odpowiednik w Twojej marce wygląda źle obok prawdziwej szpuli, przełącz na inny wzornik i porównaj.

Podgląd ściegów jest darmowy i nie wymaga rejestracji. Pobranie (1 kredyt) daje razem PES, DST, JEF i EXP, z możliwością ponownego pobierania przez 7 dni, jeśli po porównaniu kolorów z kartą zechcesz wypróbować inny wzornik nici.